Τι θα διδάξεις στα παιδιά σου δάσκαλε;

Posted in Ανακοινώσεις

Της Δώρας κατσελλή*

Το μέλλον το κυπριακού ελληνισμού ανήκει στα παιδιά μας, στα εγγόνια και τα δισέγγονα αυτών που εκτοπίστηκαν κυνηγημένοι από τον Τούρκο Εισβολέα το ΄74, αυτών που ακόμα αγνοούνται, των εκατοντάδων νεκρών και ηρώων που έπεσαν μαχόμενοι στα κατεχόμενα πάτρια εδάφη. Ανήκει στις γενιές που δεν έχουν μνήμες ή βιώματα, στις οποίες οφείλουμε να προσφέρουμε ευκαιρίες δημιουργίας δεσμών με την κατεχόμενη γη τους, ώστε να θεωρούν πατρίδα τους ολόκληρη την Κύπρο και να την ονειρεύονται ελεύθερη και ενωμένη.

Σε δημόσιες συζητήσεις ακούγονται φωνές που αμφισβητούν ή και ενοχοποιούν τον υπό έμφαση στόχο του Υπουργείου Παιδείας &Πολιτισμού «Γνωρίζω - Δεν ξεχνώ - Διεκδικώ» παρουσιάζοντάς τον σε αντιπαραβολήμε τον στόχο της «Εκπαίδευσης για την Ειρήνη στην Πατρίδα μας». Σημειώνονται επίσηςοι δηλώσεις του Τ/κ ηγέτη κ. Ακκιντζί ότι «το εκπαιδευτικό σύστημα στη Νότια Κύπρο δεν είναι ειρηνικό και στα κατεχόμενα έχει ελλείψεις» (ΚΥΠΕ, Οκτώβρης 2015), δηλώσεις που δεν απαντήθηκαν από τη δική μας Κυβέρνηση παρά μόνο με τη σύσταση της Τεχνικής Επιτροπής για την Εκπαίδευση στα πλαίσια των συνομιλιών. Συνεπώς 42 χρόνια μετά ως Πολιτεία, ως εκπαιδευτικοί, αλλά και ως απλοί πολίτες, έχουμε χρέος να σταθούμε για να αξιολογήσουμε τους στόχους μας και πώς αυτοί υλοποιούνται μέσω της Παιδείας μας.

Κανείς δεν μπορεί να διαφωνεί με την οικοδόμηση κουλτούρας ειρήνης αλλά αυτή δεν προϋποθέτει αναγνώριση της ιστορικής πραγματικότητας; Το ερώτημα πρέπει να απαντηθεί. Όταν αναφερόμαστε στην Εκπαίδευση για την Ειρήνη, η οποία στηρίζεται στα ανθρώπινα δικαιώματα, την ίδια στιγμή έχουμε δικαίωμα ως θύματα της Τουρκικής Εισβολής και Κατοχής να αγνοούμε τα πραγματικά δεδομένα που ισοδυναμούν με την καθημερινή παραβίαση στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας για 42 χρόνια; Παράνομη κατοχή του 37% των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας από τον Τούρκο Εισβολέα, εκατοντάδες αγνοούμενοι, το ένα τρίτο των ελληνοκυπρίων εκτοπισμένοι- πρόσφυγες στην ίδιά τους την πατρίδα, στέρηση των δικαιωμάτων της ελεύθερης διακίνησης, εγκατάστασης και απόλαυσης της περιουσίας, παραβιάσεις των δικαιωμάτων ελεύθερης έκφρασης και εκπαίδευσης των εγκλωβισμένων, στοχευμένη καταστροφή της πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς, ο τουρκικός εποικισμός που αποτελεί έγκλημα πολέμου.

Πώς να οικοδομηθεί πολιτισμός ειρήνης, πώς να πείσουμε τα παιδιά μας γι΄ αυτόν, όταν η σημαία της ντροπής στον Πενταδάκτυλο φωνάζει «Είμαι περήφανος που γεννήθηκα Τούρκος», όταν η ιστορική πραγματικότητα είναι γραμμένη εκεί; Δύσκολο το έργο μας. Ως εκπαιδευτικοί φέρουμε τη μεγάλη ευθύνη της καλλιέργειας των σωστών αξιών και στάσεων για εμπέδωση της ελευθερίας και της δημοκρατίας, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και της ειρήνης στον τόπο μας. Το εκπαιδευτικό μας σύστημα οφείλει να δημιουργήσει πολίτες που να αγωνίζονται και να διεκδικούν μια Πατρίδα ελεύθερη από στρατούς κατοχής, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα θα είναι σεβαστά και διασφαλισμένα δημιουργώντας συνθήκες αλληλοσεβασμού και ειρηνικής συμβίωσης των Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών, Αρμενίων και Λατίνων της Κύπρου. Πολίτες που θα καταδικάζουν το διαίρει και βασίλευε, το προδοτικό πραξικόπημα,ώστε να μην επαναλάβουν τα λάθη του παρελθόντος, που θα τιμούν με πράξεις ζωής τους ήρωες της Πατρίδας τους, που θα γνωρίζουν την ιστορία, τη θρησκεία, τον πολιτισμό τον δικό τους αλλά και των άλλων λαών με τους οποίους συνυπήρξαν και θα συνυπάρξουν, που θα έχουν γνώση αλλά κυρίως κρίση, για να διατηρήσουν τον Κυπριακό Ελληνισμό στη γη των πατέρων τους αλλά και την ειρήνη στον τόπο τους.

Με βάση τα πιο πάνω απαιτείται διασαφήνιση του περιεχομένου και των επιδιώξεων του υπό έμφαση στόχου «Γνωρίζω - Δεν ξεχνώ - Διεκδικώ»από το Υπουργείο Παιδείας&Πολιτισμού, ώστε να μην επιδέχεται διαφορετικών ερμηνειών. Οι δύο στόχοι μπορούν να συνδυαστούν στη βάση της εκπαίδευσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, της δημοκρατικήςπολιτότητας και της διαπολιτισμικής αγωγής. Ένα όμως είναι ξεκάθαρο: πραγματική οικοδόμηση ειρήνης χωρίς τα θεμέλια του σεβασμού και της εφαρμογής των ανθρώπινων δικαιωμάτων δε λογιέται. Εκτός αν επιλέγουμε να εθελοτυφλούμε, να κάνουμε ανάποδες αναγνώσεις του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου, εκτός ανσυνειδητά ή ασυνείδητα αποπροσανατολίζουμε τα παιδιά μας. Τι θα διδάξεις στα παιδιά σου δάσκαλε;

*Εκπαιδευτικός Δημοτικής Εκπαίδευσης